نیکولاس کپرینیک در19فوریه1473 در لهستان بدنیا آمد.ودر 29 می 1543 در گذشت.

کپرنیک به عنوان واضع نظریه خورشید مرکزی شناخته می شود. کتاب تاریخی وی به نام « اندر باب گردش افلاک آسمانی» اغلب بعنوان نقطه ی آغاز نجوم جدید و تجلی انقلاب علمی معرفی می شود. 

گر چه کپرنیک اولین کسی است نظریه مرکزیت خورشید را فرمولبندی دقیق ریاضی و هندسی نمود، ولی سابقه این نظریه به سده‌ها پیش از وی باز می‌گردد؛ فیلولائوس فیلسوف یونانی قرن چهارم پیش از میلاد  و یکی از شاگردان فیثاغورث  نخستین کسی است که قائل به حرکت وضعی  زمین  (چرخش زمین به دور خود)  شد.  پس از او  هراکلیدس پونتسی  فرضیه حرکت انتقالی زمین (چرخش زمین به دور یک کانون مشخص)  را مطرح  کرد. آریستارخوس ساموسی  فیلسوف و منجم قرن سوم  پیش از میلاد با ترکیب  نظریه‌های  این دو، اولین  نظریه خورشید مرکزی  را پیشنهاد  کرد. در  نظر او خورشید  به  طور ثابت  در مرکز عالم جای می‌گیرد و زمین و سیاره‌های دیگر در مسیری کاملاً ً مدور به دور آن می‌چرخند.

ولی نظریات خورشید مرکزی قبل از کپرنیک، بدون اینکه به محاسبات ریاضی و هندسی و طراحی مدلهای هر سیاره منجر شود، ارائه شده بود. در نتیجه پذیرش آن اصلا معقول و منطقی نبود.