چگونگی آفرینش آسمان ازسخن امام علی (علیه السلام)

حضرت علی(علیه السلام) چه زیبا در نهج البلاغه چگونگی آفرینش آسمان را توصیف می کنند با تمام معجزات علمی و عجیب غریب.


فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیعی آسمان ها را بدون اینکه بر چیزی تکیه کند نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد و هریک را با آنچه که تناسب داشت و جفت بود پیوند داد و دشواری فرود امدن و بر خاستن را بر فرشتگان که فرمان او را به خلق رسانند یا اعمال بندگان را بالا برند آسان کرد.در حالی که آسمان به صورت دود  بخار بود به آن ها فرمان داد ، پس رابطه های آن را بر قرار ساخت ، سپس آنها را از هم جدا کرد و بین آنها فاصله انداخت و برهر راهی و شکافی از آسمان ، نگهبانی از شهاب های روشن گماشت ، و با دست قدرت آن ها را از حرکات ناموزون در فضا نگه داشت و دستور فرمود تا در برابر فرمانش تسلیم باشند. و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز و ماه را با نوری کم رنگ برای تاریکی شب ها قرار داد ،و آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت در آورد، و حرکت آن  دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده ، حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آنها شمار سالها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.

پس در فضای هر آسمان فلک آن  را آفرید و با زینتی از گوهرهای تابنده و ستارگان درخشنده بیاراست ، وآنان را که خواستند اسرار آسمان ها را دزدانه دریابند ، با شهاب سوزان تیر باران کرد ، و تمامی ستارگان از ثابت و استوار ، وگردنده و بی قرار ، فرود آیند و بالا روند ، و نگران کننده و شادی آفرین را تسلیم اوامر خود فرمود.

((امروزه دانشمندان این حقیقت را به اثبات رسانده اند که حرکت های ستارگان و انفجار هایی که در کرات بالا به وجود می آید در شادی و نگرانی، و وضع روانی و عصبی مردم روی زمین آثر می گذارد ، و در پدید آمدن اضطراب های روانی ،درگیری ها ، و جنگ و زد و خورد های اجتماعی موثر است.))

کره سماوی چیست؟

کره سماوی چیست؟
وقتی که به آسمان نگاه می کنیم ، آن را همانند یک گنبد غول پیکر بالای سرمان می بینیم.اگر چه می دانیم که ستاره ها در فواصل مختلف از یکدیگر قرار دارند و همچنین می دانیم که این زمین است که می گردد نه آسمان،با وصف این ستاره شناسان ترجیح می دهند که در موقع نقشه خوانی آسمان فرض کنند که ستارگان بر روی یک کره عظیم به نام کره سماوی چسبیده اند. تصور می شود که این کره سماری هر روزیکبار به دور زمین می گردد. ستاره شناسان قدیمی تصور می کردند که زمین در مرکز عالم قرار دارد و ستاره ها واقعا روی روی کره سماوی چسبیده اند.
موقعیت هر ستاره روی کره به همان روشی معلوم می شود که موقعیت یک نقطه در روی زمین با استفاده از طول و عرض جغرافیایی آن مشخص می گردد.محور زمین خطی است که قطب های شمال و جنوب را به هم وصل می کند. اگر این خط در فضا ادامه یابد، بالاخره به طور فرضی کره سماوی را در دو نقطه قطع خواهد کرد. این دو نقطه قطب های شمال و جنوب سماوی نامیده می شوند. به همین ترتیب ،اگر خط استوای زمین در فضا یابد نهایتاً کره سماوی را در دایره ای به نام :«استوای سماوی»قطع خواهد کرد.
موقعیت هر ستاره معمولا از روی قطب های سماوی و استوای سماوی اندازه گیری می شود.معمول ترین سیستم مختصات که توسط ستاره شناسان به کار گرفته می شود، سیستم بعد و میل می باشد. میل یک ستاره زاویه بین استوای سماوی و ستاره می باشد.(مشابه عرض جغرافیایی یک محل بر روی زمین). از طرف دیگر،بعد یک ستاره زاویه است موازی با استوای سماوی از یک نقطه خاص نسبت به ستاره اندازه گیری می شود. بر روی زمین ، طول جغرافیایی یک محل زاویه ای است بین نصف النهار (دایره فرضی که از دو قطب زمین می گذرد) تا گرینویج و محل مورد نظر. به طور مشابه بعد از یک نقطه ثابت به نام «اعتدال بهاری» اندازه گیری می شود که نقطه ای است که خورشید هر بهار در روز21 مارس(اول فروردین)استوا را قطع می کند. بعد ستاره به جای درجه بر حسب ساعت و دقیقه و ثانیه اندازه گیری می شود. این به دلیل آن است که کره زمین هر بیست وچهارساعت یک دور می زند.


صورت فلکی امراة المسلسله

نام صورت فلکی : امرأة المسلسله ( زن به زنجیر بسته شده) ، آندرومدا.

Andنام اختصاری :

موقعیت : بهترین موقعیت رصدی در نیمه شبهای مهر ماه است.

آفسانه ها : پرنسس آندرومدا دختر کفئوس(قیفاووس) و کاسیوپیه است. او از دختران نپتون (خدای دریا) زیباتر بود و مورد حسادت آنها واقع شد. از این جهت نپتون هیولای دریا را مأمور کرد تا به سرزمین قیفاووس حمله کند....

ادامه نوشته

صورت فلکی ذات الکرسی

نام صورت فلکی : ذات الکرسی ، کاسیوپینه

Casنام اختصاری :

موقعیت : دور قطبی ، واقع در راه شیری ، بهترین موقعیت رصد آنها شبهای مهر ماه است که  M.به شکل در آسمان دیده می شود

افسانه ها : او ملکه زیبا ولی خود خواه اتیوپی است. شوهرش کفئوس و دخترش آندرومدا است .....

ادامه نوشته

ویژگی سیارات

سیاره
فاصله از خورشید(au)
قطر(قطرزمین)

سرعت فرار از سطح(km/s)

روز نجومی(24ساعت)
روز خورشیدی
تناوب نجومی (سال)
تناوب هلالی(24ساعت)
تمایل محور نسبت به مدار(درجه)
تمایل مدار نسبت به مدار زمین(درجه)
عطارد
0/387
0/38
4/2
58/6
227/3
0/241
115/9
0
7/00
زهره
0/723
0/95
10/3
243
2984
0/615
583/9
177/4
3/39
زمین
1
1
11/2
0/997
1
1
-
23/4
0
مریخ
1/524
0/53
5/1
1/026
1/027
1/88
779/9
6/7
1/85
مشتری
5/203
11/19
61
0/410
0/410
11/86
398/9
3/1
1/31
زحل
9/54
9/01
36
0/437
0/437
29/46
378/1
26/7
2/49
اورانوس
19/18
3/93
22
0/708
0/708
84/01
369/7
98
0/77
نپتون
30/06
3/87
23
0/743
0/743
168/8
367/5
29
1/77
پلوتو
39/44
0/27
1/3
6/4
6/4
248/6
366/7
65
17/15


اینم چندتا عکس از منظومه ی شمسی ( برو حالشو ببر)


برای دیدن بیشتر عکس ها به ادامه ی مطلب بروید...

ادامه نوشته

سیاه چاله ای در حال بلعیدن کهکشان

سیاهچاله‌ مرکز کهکشان ام.87 با جرم 6 میلیون برابر خورشید، یکی از بزگ‌ترین سیاهچاله‌هایی است که می‌شناسیم و این تصویر ترکیبی از تلسکوپهای فضایی، این سیاهچاله را در حال بلعیدن مواد اطراف خود نشان می‌دهد.

این تصویر یکی از بزرگ‌ترین سیاهچاله‌هایی است که انسان تا به حال توانسته کشف کند. یک سیاهچاله غول‌پیکر در دل کهکشان سنبله A که قویترین منبع تابش امواج رادیویی در صورت فلکی سنبله است و حدود 6 میلیون بار از خورشید منظومه شمسی ما سنگینتر است. این سیاهچاله عظیم در کهکشان ام.87 واقع شده و بر اساس گزارش پاپ‌ساینس،‌ دانشمندان با استفاده از تلسکوپ اشعه ایکس چاندرا و آرایه تلسکوپهای رادیویی 27 کیلومتری وی.ال.ای، موفق شده‌اند این تصویر زیبا را از از این حجم عظیم سیرنشدنی در حال فوران بگیرند.



وقتی جرمی به نزدیکی مرکز سیاهچاله می‌رسد، نیروهای جزرومدی قوی در کنار سایر پدیده‌ها باعث می‌شود ماده‌ای بسیار بسیار داغ در اطراف سیاهچاله شروع به چرخش کند و از قطبین آن فوران کند. بدین ترتیب سیاهچاله به منبعی عظیم و نیرومند از امواج رادیویی تبدیل می‌شود.

مناطق قرمزرنگی که در این تصویر می‌بینید، همین امواج رادیویی هستند که توسط وی.ال.ای ثبت شده‌اند. گازهای داغی که در محل حضور دارند هم از خود اشعه ایکس ساطع می‌کنند که تلسکوپ چاندرا آن‌ها را ثبت کرده و در این تصویر با رنگ آبی نمایش داده است. شاید بتوان گفت این تصویر ترکیبی یکی از زیباترین تصاویری است که تا به حال از یک سیاهچاله در حال بلعیدن ماده‌ای در فضا گرفته شده است.