نسبیت عام پیش بینی می کند که اجرام سنگین که تحت تاثیر گرانش حرکت می کنند  امواج گرانشی ایجاد و ساطع می کنند . امواج گرانشی مانند امواج نور از منبع صادر کننده انرژی اغلب بسیار ناچیز است . به همین دلیل مشاهده آنها بسیار مشکل می باشد.

برای مثال :

صدور امواج گرانشی با عث می گردد که زمین آهسته به سوی خورشید برود اما ۱۰۲۷ سال طول می کشد تا آنها با هم تصادف کنند.

اما در ۱۹۷۵ "راسل هالس" و "ژوزف تیلور" تپ اختر دوگانه ۱۶+۱۹۱۳ PSR‌‌‌‌‌‌‌‌  را کشف کردند . منظومه ای شامل دو ستاره نوترونی فشرده که حداکثر با فاصله ای معادل یک منظومه به دور یکدیگر می چرخند.بر اساس نسبیت عام حرکت سریع بدین معناست که دوره مداری این منظومه به دلیل صدور امواج گرانشی قوی باید در مقیاس زمانی بسیار کوتاه تر کاهش یابد.تغییر پیش بینی شده به وسیله نسبیت عام با مشاهده های دقیق "هالس"و "تیلور" از پارامتر های مداری مطابق و هماهنگ است که نشان می دهد از ۱۹۷۵ دوره چرخش آن دو ستاره معادل  ۱۰ ثانیه کاهش یافته است. در ۱۹۹۳ انها به خاط اثبات عملی نظریه نسبیت عام جایزه نوبل گرفتند.